Obowiązek ten wynika z dyrektywy unijnej z 2002 roku, która zobowiązała władze miejskie do sporządzenia i udostępnienia takich opracowań do publicznej informacji. Pomimo, że pierwotny termin upłynął już w czerwcu 2007 roku, nie wszystkie miasta uporały się z tym zadaniem, jednak zdecydowana większość udostępniła już gotowe mapy w Internecie. Zawierają one szczegółowe dane dotyczące natężenia dźwięków dla konkretnych obszarów, w dzień i w nocy. Z opracowań wynika, że główne źródło hałasu w miastach stanowi hałas komunikacyjny: samochodowy, tramwajowy i kolejowy; pozostałe, to przede wszystkim przemysł oraz transport lotniczy, ale także imprezy masowe czy linie energetyczne. Centrum miasta nieodparcie wiąże się z dużym natężeniem hałasu; można go jednak ograniczyć we wnętrzach, montując okna o podwyższonej izolacyjności akustycznej, które są dość skutecznym zabezpieczeniem. Dopuszczalne wartości poziomu hałasu dla tzw. terenów i obiektów wrażliwych określa Rozporządzenie Ministra Środowiska z 14 czerwca 2007 (Dz.U. 2007 nr 120 poz. 826). Informacje zawarte w mapach akustycznych mogą być wykorzystywane przez deweloperów, planujących budowy nowych inwestycji, jak i przez indywidualnych odbiorców przed zakupem mieszkania, domu czy działki.